Een tweetrapstestament met extra executeur?

Printvriendelijke versie

Een tweetrapsmaking in het testament komt tegenwoordig regelmatig voor. U kunt een tweetrapsmaking gebruiken om – zoals het woord al aangeeft – twee keer te regelen wat er met uw nalatenschap gebeurt. Een keer bij uw eigen overlijden en nog een keer als uw erfgenaam overlijdt.

Een voorbeeld om deze bijzondere clausule in testamenten te verduidelijken: gescheiden ouders zetten de tweetrapsmaking vaak in om te zorgen dat hun kinderen erven. Als vervolgens het kind zelf komt te overlijden voorkomt de clausule dat de ex weer van het kind erft. Na een vechtscheiding is het meestal niet de bedoeling dat de ex via de erfenis alsnog iets krijgt.

Ook kinderloze stellen zetten de clausule wel eens in. Als de eerste echtgenoot overlijdt krijgt de langstlevende de hele erfenis, en blijft daardoor goed verzorgd achter. Als de langstlevende vervolgens overlijdt, moeten diens familieleden door de werking van de clausule, wat nog over is van de erfenis, afgeven aan een erfgenaam die de eerst overleden echtgenoot al heeft uitgekozen. Als de langstlevende nog lang leeft ontstaat er wel eens ruzie tussen de familie van de langstlevende en de erfgenaam aan wie zij het restant af moeten geven. Meestal omdat zij niet goed geadministreerd hebben wat er met de erfenis is gebeurd en hoeveel er nog over is. Dat is op te lossen door een soort extra executeur, of conflictbewindvoerder, te benoemen. Deze persoon regelt dan de afwikkeling van de tweetrapsmaking voor de beide groepen erfgenamen die tegenover elkaar komen te staan.

De meeste mensen die wel een dergelijke tweetrapsmaking hebben in hun testament, hebben nog geen extra executeur. Wilt u eens verder praten over de mogelijkheden? Bel dan gerust met ons secretariaat om een afspraak te maken voor een vrijblijvend gesprek.

Bron: WPNR 7206, rechtsvragenrubriek, 8-15 september 2018.